Dit is het levensverhaal van één van de 118 omgekomen marechaussees, Bart van Elst, geboren in Bennekom op 21 juli 1917.

Als dienstplichtig soldaat was hij ingedeeld bij de Veldartillerie in Ede, maar in 1938 werd hij beroepsmilitair bij de Politietroepen. Na de capitulatie trad hij in dienst van de marechaussee. In mei 1942 werd hij gearresteerd en overgebracht naar het concentratiekamp Amersfoort en vandaar naar Duitsland. In september 1943 wist hij te ontsnappen en dook onder in Bennekom.

Daar werd hij actief bij de lokale verzetsorganisatie. Hij bleek een meester in het vervalsen van paspoorten. Toen hij een keer op de fiets van Veenendaal naar Ede reed, werd hij herkend en verraden. Toch wist hij opnieuw te ontsnappen en vond een ander schuiladres.

Als commandant van een verzetsgroep werd hij in 9 maart 1945 op een droppingterrein bij Lunteren door de Duitsers omsingeld en gevangengenomen.  Op 20 maart 1945, vlak voor de bevrijding, werd hij in Amersfoort gefusilleerd.